ŞAİR DE BİR İNSANDIR SADECE
Brunhilde servis yapıyor yemekli vagonda
ve başı neredeyse dayanıyor tavana
dağlar ak yazma taşıyor başlarında
şair de bir insandır sadece
içiyorum açık renkli arpa mayalı biramı
Freiburg’dan önce
yarıyarıya korkak
kıtık doldurulmuş baş yaslamalı
koltuğumda
acemice ayrılmalarda
bakıyorum Brunhilde’ye yukarı
“ama menuniyetle” diyor
kahverengi tarlalar
ruhum gibi kahve rengi
şairler de eksik
bütün diğer insanlardan
kara mürekkebe batırılmış hayatları
dünyadan sayılmamışlar
ben acizce içiyorum biramı
adı umut zamansız kuş kanatları ruhunun
duruyor tren
Freiburg’dayım ben
geçiyorum sadece
hiç burada olmadım oysa
hiç orada olmadım
raylarda mevcut özgürlük
yolculuklarım orta derece
sezgiler açık mavi
yıldızlardan
dostlarımdan
topraktan
benden
şair de bir insandır sadece
çatal bıçak kullanır o da yemekte
kelimeler tükürür
bağışla sevgilim
öpüşlerim ihanetti
haraket ediyor tren
bizimle ve bizsiz
geçiyor önünden çirkin güzel kırışık yüzlerin
geçiyor önünden
kara mürekkepten daha çok şey söyleyen renklerin
çatılar, çatılar
sevmiştim seni de
şair de bir insandır sadece
Tanrı, yardımcım ol
RALPH RASKE
ÇEVİREN: MERAL VURGUN
